 |
Ankara Life Dergisi Basın Bülteni
KURUMSALHABERLER , 12.02.2009 -- Başkentin sanat, sosyal yaşam ve aktüalite yayını Ankara Life 2009 sayısında da dopdolu. Birbirinden ilgi çekici yerel konulara değinen Ankara Life’ın Şubat sayısındaki bir röportaj oldukça ilgi çekici; hatta alışılmışın dışında. Tepkisini bir ressamın eserine vermekten imtina edeceği bir şekilde gösteren Ayla Aksoyoğlu son sergisinde Fırça Sanat Evi’nde resmini yırtmıştı. Bunun üzere gündeme bomba gibi düşen ressam Aksoyoğlu bu tepkisinin nedenini Ankara Life dergisine verdi.
Ayla Aksoyoğlu ressam. Dört yaşından sanatla iç içe. Kendi deyimiyle, “Üniversitenin ne demek olduğunu bilmeden sanat okumaya karar vermiştim” diyor. Aksoyoğlu’nun ilham kaynağı insan. “İçinde insan olmayan sanat küflüdür ve kötü kokmaya başlar” diyor ve ekliyor; “Tabii bunu söylerken kastım hikâye eden ya da figüratif sanat değil. Sadece, soyut sanatı da modern sanat akımlarını da çerçevem içine alıyorum. Hatta abstre sanatın çok duygusal olduğunu düşünüyorum. Sözsüz bir ağıt gibi geliyor bana soyut sanat”
Ayla Aksoyoğlu tepkisini eserleriyle gösteren bir sanatçı. En son Fırça Sanatevi’nde açtığı sergisinde herkesin içinde resmini yırttı. Şimdi sanatseverler merak ediyor; Ayla Aksoyoğlu neden resmini yırttı? İşte bu sorunun cevabını almak üzere Yıldızdaki Fırça Sanatevi’ne gittik. Aksoyoğlu eserini neden yırttığını Ankara Life dergisine anlattı;
Nasıl bir insansınız?
Kişilik olarak sessiz ve çekingenimdir. Resimlerimle bağırmayı tercih eden bir insanım çünkü. Hayatta da sanatta da hep cesaretli olabilmeyi istedim ve buna uğraştım. Ama tüm bu hareket ve sesin altında, sessiz düşünen, yazan, sürekli notlar alan, çevreden görsel veri ve insan yüzleri toplayan, kendimle kalmayı tercih eden birisiyim. TABU portreler sergim de insan yüzleri dağarcığımdan bir seçkidir. Benim için insan yüzlerini ve günlük yaşantı hikâyeciklerini izlemek not etmek büyük bir şölen gibidir. Sokakta müthiş bir hareket ve hayat vardır.
Neden resminizi yırttınız?
Resim bir sanattır ve ne ben, ne de başkası sanatı yok edemez. Eylemim bu gerçeğin ispatıdır. Çünkü yırttığım resmimin parçalarından kolaj çalışması yaparak yeni bir eser yarattım.
Bu tepkinizin kaynağı nedir?
İlk insandan beri sanat vardır. 25 bin yıllık duvar resimleri ispatı ancak şu bir gerçek ki ülkemizde sanata hak ettiği değeri vermiyorlar. Bu nedenle ben de yırttığım resmimin parçalarından yarattığım yeni eserimle insanlara sanatın yok edilemeyeceğini ispat ettim. Çünkü kimse sanatı yok edemez; sanatçının kendisi bile.
Resminizi yırtmanız oldukça cesaret isteyen bir şey; iddialı biri misinizdir?
İddialı bir yapım olduğunu söylüyorlar bana, yaptığım şeyler her insanın asgari cesaret etmesi gereken şeyler bence. Son sergimde bir eserimi yırtmak benim için aşılması zor bir basamaktı.
Hem kendi resimlerime kıyabilme duygusu, hem ondan yeni bir şey üretme duygusu, hem de belki bir anlamsızlık hareketi olarak, bir Samuel Becket diyaloğu gibi algılanmalı…
Sizce sanat batı kadar bizde de yaygın olsaydı hayatımızda neler değişirdi?
Hayatımız bütünüyle değişirdi. Reklam panolarında sözde dikkat çekmek için yapılan tasarımlardan tutun, şehirlerimizdeki keşmekeşe, salt ekonomik beklentilerle dikilen dev gökdelenlerin yarattığı hava kirliliğine, hatta sokakta karşılaştığınız insanın nezaketine kadar hayatımızda herşey değişirdi. Çünkü sanatla uğraşan insan kibar, anlayışlı ve hoş görülü olur. Güzel sanatlarla uğraşan insanların yaşam tarzları bunun ispatıdır.
İlham kaynağınız nedir?
İçinde insan olmayan sanat küflüdür ve kötü kokmaya başlar. Bu nedenle benim ilham kaynağım insan. Sokakta yaşayan insanlar, sokak sohbetleri, gördüğüm insanların yüzleri. Mesela Fırça Sanatevi’ndeki son sergim yüzlerle alakalı portre çalışmalarımdan oluşuyor. Bütün gün veri toplarım, insanların yüzlerine bakarım ve kısa notlar alırım. Akşam eve döndüğümde de gördüklerimin resmini yaparım.
İnsanların ve hayatın sıradanlaştığını düşündüğünüz olmuyor mu?
Çevrede akan hayat, asla monoton olamaz. Sanatçı için her gün yüzlerce konu olay ve yenilik vardır. Sanatımda hep yeni arayışlarım oldu ve olacak. Picasso’nun kek kalıbı dediği sıkıcı tekrarları tarz olarak göstererek kırk yıl aynı resmi yapmak yaratmanın ruhuna aykırı bir durum bence. Zamanla kendi kural ve kalıplarımızı bile esnetip kırıp, ipek kozalarından yeni kelebekler çıkarmadıkça yaratıcı olamayız.
Felsefe ve şiirle aranız nasıl?
Ressamlığımın yanında felsefe ve şiirle ilgilenirim. O an duyduklarımı ya da okuduklarımı tuvalime yansıtırım. Kelimelerle oynarım. Resimlerimin kenarlarına yazılar yazarım. Resim altı şiirleri diye bir serim var mesela.
Diğer sanat dallarıyla aranız nasıl?
Diğer sanat disiplinleri de zaman zaman ilgimi çekti ama resim her zaman benim şahikam olmuştur. Okuma, yazma, şiir, anı, günlük tutma gibi meraklarım yanında spor ve halk dansları da yapmış olmam sanatımı çok yönlü destekledi. Bu uğraşıların içinde de resim önde olmaya devam etti. Bununla beraber sanatın insan içinde ve insan için yapıldığı prensibi bu sayede bana öncü olduğunu da eklemek isterim.
Ülkemizde sanatın daha geniş kitlelere benimsetilmesi için neler yapılmalı?
Devletin her kademesinde sanatçıların desteklenmesi için orijinal sanat eserlerinin satın alınmalı. Özellikle kamusal alanda sergilenmesini önerdiğim bu eserler, toplumda sanat bilincinin yerleşmesini sağlayacaktır. Bununla beraber insanlar kaliteyi görerek kaliteli yaşamayı, sanatı görerek iyinin ve kötünün ayrımına varırlar. Diğer yandan ticaret ve siyaset hayatımızın her aşamasında var. Bunlar sert alanlardır. Sanatı bu iki dünyayla iç içe hale getirebilirsek, iş insanlarının ve siyasilerin hayata bakışları yumuşar.
Ayla Aksoyoğlu’nun Ankara Life dergisinin son sayısında yayınlanan röportajının devamını derginin Şubat 2009 sayısında okuyabilirsiniz. Ankara Life dergisine abone olmak için 0312 419 9742 numaralı telefondan Ankara abone merkezini ya da 0212 314 0800 numaralı telefondan İstanbul abone merkezini arayabilirsiniz.
###
Tweet
Resmini yırtan ressam
Ankara Life Dergisi Yeni Sayı
Ayla Aksoyoğlu ressam. Dört yaşından sanatla iç içe. Kendi deyimiyle, “Üniversitenin ne demek olduğunu bilmeden sanat okumaya karar vermiştim” diyor. Aksoyoğlu’nun ilham kaynağı insan. “İçinde insan olmayan sanat küflüdür ve kötü kokmaya başlar” diyor ve ekliyor; “Tabii bunu söylerken kastım hikâye eden ya da figüratif sanat değil. Sadece, soyut sanatı da modern sanat akımlarını da çerçevem içine alıyorum. Hatta abstre sanatın çok duygusal olduğunu düşünüyorum. Sözsüz bir ağıt gibi geliyor bana soyut sanat”
Ayla Aksoyoğlu tepkisini eserleriyle gösteren bir sanatçı. En son Fırça Sanatevi’nde açtığı sergisinde herkesin içinde resmini yırttı. Şimdi sanatseverler merak ediyor; Ayla Aksoyoğlu neden resmini yırttı? İşte bu sorunun cevabını almak üzere Yıldızdaki Fırça Sanatevi’ne gittik. Aksoyoğlu eserini neden yırttığını Ankara Life dergisine anlattı;
Nasıl bir insansınız?
Kişilik olarak sessiz ve çekingenimdir. Resimlerimle bağırmayı tercih eden bir insanım çünkü. Hayatta da sanatta da hep cesaretli olabilmeyi istedim ve buna uğraştım. Ama tüm bu hareket ve sesin altında, sessiz düşünen, yazan, sürekli notlar alan, çevreden görsel veri ve insan yüzleri toplayan, kendimle kalmayı tercih eden birisiyim. TABU portreler sergim de insan yüzleri dağarcığımdan bir seçkidir. Benim için insan yüzlerini ve günlük yaşantı hikâyeciklerini izlemek not etmek büyük bir şölen gibidir. Sokakta müthiş bir hareket ve hayat vardır.
Neden resminizi yırttınız?
Resim bir sanattır ve ne ben, ne de başkası sanatı yok edemez. Eylemim bu gerçeğin ispatıdır. Çünkü yırttığım resmimin parçalarından kolaj çalışması yaparak yeni bir eser yarattım.
Bu tepkinizin kaynağı nedir?
İlk insandan beri sanat vardır. 25 bin yıllık duvar resimleri ispatı ancak şu bir gerçek ki ülkemizde sanata hak ettiği değeri vermiyorlar. Bu nedenle ben de yırttığım resmimin parçalarından yarattığım yeni eserimle insanlara sanatın yok edilemeyeceğini ispat ettim. Çünkü kimse sanatı yok edemez; sanatçının kendisi bile.
Resminizi yırtmanız oldukça cesaret isteyen bir şey; iddialı biri misinizdir?
İddialı bir yapım olduğunu söylüyorlar bana, yaptığım şeyler her insanın asgari cesaret etmesi gereken şeyler bence. Son sergimde bir eserimi yırtmak benim için aşılması zor bir basamaktı.
Hem kendi resimlerime kıyabilme duygusu, hem ondan yeni bir şey üretme duygusu, hem de belki bir anlamsızlık hareketi olarak, bir Samuel Becket diyaloğu gibi algılanmalı…
Sizce sanat batı kadar bizde de yaygın olsaydı hayatımızda neler değişirdi?
Hayatımız bütünüyle değişirdi. Reklam panolarında sözde dikkat çekmek için yapılan tasarımlardan tutun, şehirlerimizdeki keşmekeşe, salt ekonomik beklentilerle dikilen dev gökdelenlerin yarattığı hava kirliliğine, hatta sokakta karşılaştığınız insanın nezaketine kadar hayatımızda herşey değişirdi. Çünkü sanatla uğraşan insan kibar, anlayışlı ve hoş görülü olur. Güzel sanatlarla uğraşan insanların yaşam tarzları bunun ispatıdır.
İlham kaynağınız nedir?
İçinde insan olmayan sanat küflüdür ve kötü kokmaya başlar. Bu nedenle benim ilham kaynağım insan. Sokakta yaşayan insanlar, sokak sohbetleri, gördüğüm insanların yüzleri. Mesela Fırça Sanatevi’ndeki son sergim yüzlerle alakalı portre çalışmalarımdan oluşuyor. Bütün gün veri toplarım, insanların yüzlerine bakarım ve kısa notlar alırım. Akşam eve döndüğümde de gördüklerimin resmini yaparım.
İnsanların ve hayatın sıradanlaştığını düşündüğünüz olmuyor mu?
Çevrede akan hayat, asla monoton olamaz. Sanatçı için her gün yüzlerce konu olay ve yenilik vardır. Sanatımda hep yeni arayışlarım oldu ve olacak. Picasso’nun kek kalıbı dediği sıkıcı tekrarları tarz olarak göstererek kırk yıl aynı resmi yapmak yaratmanın ruhuna aykırı bir durum bence. Zamanla kendi kural ve kalıplarımızı bile esnetip kırıp, ipek kozalarından yeni kelebekler çıkarmadıkça yaratıcı olamayız.
Felsefe ve şiirle aranız nasıl?
Ressamlığımın yanında felsefe ve şiirle ilgilenirim. O an duyduklarımı ya da okuduklarımı tuvalime yansıtırım. Kelimelerle oynarım. Resimlerimin kenarlarına yazılar yazarım. Resim altı şiirleri diye bir serim var mesela.
Diğer sanat dallarıyla aranız nasıl?
Diğer sanat disiplinleri de zaman zaman ilgimi çekti ama resim her zaman benim şahikam olmuştur. Okuma, yazma, şiir, anı, günlük tutma gibi meraklarım yanında spor ve halk dansları da yapmış olmam sanatımı çok yönlü destekledi. Bu uğraşıların içinde de resim önde olmaya devam etti. Bununla beraber sanatın insan içinde ve insan için yapıldığı prensibi bu sayede bana öncü olduğunu da eklemek isterim.
Ülkemizde sanatın daha geniş kitlelere benimsetilmesi için neler yapılmalı?
Devletin her kademesinde sanatçıların desteklenmesi için orijinal sanat eserlerinin satın alınmalı. Özellikle kamusal alanda sergilenmesini önerdiğim bu eserler, toplumda sanat bilincinin yerleşmesini sağlayacaktır. Bununla beraber insanlar kaliteyi görerek kaliteli yaşamayı, sanatı görerek iyinin ve kötünün ayrımına varırlar. Diğer yandan ticaret ve siyaset hayatımızın her aşamasında var. Bunlar sert alanlardır. Sanatı bu iki dünyayla iç içe hale getirebilirsek, iş insanlarının ve siyasilerin hayata bakışları yumuşar.
Ayla Aksoyoğlu’nun Ankara Life dergisinin son sayısında yayınlanan röportajının devamını derginin Şubat 2009 sayısında okuyabilirsiniz. Ankara Life dergisine abone olmak için 0312 419 9742 numaralı telefondan Ankara abone merkezini ya da 0212 314 0800 numaralı telefondan İstanbul abone merkezini arayabilirsiniz.
###
Tweet
röportaj resim ankara life dergisi ayla aksoyoğlu ressam sayı yeni
Diğer basın bültenleri
Diğer Basın Bültenleri
Hakkımızda | Blog | SSS | E-Bülten Üyeliği | RSS | Sitene ekle | PR Ajans Rehberi | Gizlilik ve Kullanım Koşulları | İletişim | English
Copyright 2005-2011 Netpo Interaktif İletişim Teknolojileri Ltd.Şti.
Copyright 2005-2011 Netpo Interaktif İletişim Teknolojileri Ltd.Şti.